07-06-05

1278638351


21:48 Gepost door Repelsteeltje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Project

            Blancke Hein & Desmet Isabel

                                                                                  Heulsestraat 12

8860           LENDELEDE

 

Geachte Heer, Mevrouw,

 

 

Ooit al eens gehoord van “de onzichtbare handicap”?

 

Het anders zijn van mensen met autisme gaat vaak schuil achter een gewoon uiterlijk.  Soms hebben ze zelfs verrassende talenten.  Maar wie samenleeft met iemand met autisme, merkt al gauw dat autisme fundamenteel ingrijpt in het leven van en met die persoon, hoe subtiel dat autisme ook aanwezig kan zijn.  Mensen met autisme hebben nood aan ondersteuning om deel te kunnen nemen, aan het leven.

 

Door de term handicap te gebruiken, geven we de mensen met autisme een voorsprong die nodig is om gelijke kansen te hebben in onze samenleving.  Die voorsprong bestaat erin de omgeving zodanig aan te passen dat mensen met autisme, in hun anders zijn, volwaardig kunnen deelnemen.

 

Daarom willen wij, Hein Blancke en Isabel Desmet, zelf ouder van een kind met autisme een project opstarten, dit samen met Ingrid Lippens die met haar opleiding als opvoedster al gewerkt heeft met mensen met autisme.

Wij willen een plaats, meer bepaald een boerderij,  waar mensen met autisme terecht kunnen voor een  vrijetijdsbesteding of voor een  volwaardige dagtaak.

 

Bijgevoegd vindt U de handicap in grote lijnen uitgelegd en de voorstelling van ons project.

 

Mocht U ons op eender welke manier kunnen steunen in ons project, zouden wij en de mensen met autisme u eeuwig dankbaar zijn.

 

Voor meer informatie kunt u steeds bij ons terecht op het nummer: 051/30.17.37 of 0477/13.04.52

 

 

Met vriendelijke groeten,

 

Blancke Hein en Desmet Isabel

 

 

 

 

Een bijzonder kind …

 

 

Van de buitenkant zie je niets,

Maar aan de binnenkant is er iets,

Het is net of hij twee persoontjes is.

Soms is het goed en soms is het mis.

 

Andere mensen denken: dat is er ééntje met pit.

Maar die weten niet hoe hij in elkaar zit.

De wereld zit voor hem moeilijk in elkaar,

Hierop reageert hij vaak heel raar.

 

Het zijn al die prikkels die het zo moeilijk maken.

Die in zijn hoofdje de weg steeds kwijtraken.

Dan is hij boos op de wereld om hem heen.

En hij sluit zich af, is hij het liefst alleen.

Hij drukt zich dan uit in zijn eigen taal.

En dat maakt hem zo speciaal.

Als iedereen hem nu zo eens ziet.

Dan is de wereld zo slecht niet….

 

 

 

Niemand

 

Niemand weet wie je bent

Niemand weet hoe je denkt

Niemand kent je goed

Er zijn mensen die denken te weten wie je bent en wat je voelt

Maar in werkelijkheid weet niemand het…

Behalve jij!

 

 

 

 

 

 

Autisme:

 

Autisme roept vele vragen op…

 

Autisme = leven in een wereld die je niet begrijpt.  Mensen met autisme hebben één ding gemeenschappelijk: ze begrijpen de wereld op een fundamenteel andere manier dan wij, ‘gemiddelde” mensen.  Geen wonder dus dat hun gedrag ons vaak voor raadsels stelt en dat zij, op hun beurt, ons doen en laten als vreemd kunnen ervaren.  Daarnaast verschillen ze onderling evenveel van elkaar als mensen zonder autisme… Afhankelijk van hun leeftijd, intelligentie, het milieu waarin ze opgroeien enz., ontwikkelen ze hun eigen unieke persoonlijkheid.  Wegens deze verschillen krijgen de moeilijkheden van deze kinderen wel een verschillende diagnostische benaming.  Gemakshalve gebruikt men de term “autisme” om  hun typische stijl van denken en hun gedragingen te verduidelijken.

 

 

Een handicap…

 

Het anders zijn van mensen met autisme gaat vaak schuil achter een gewoon uiterlijk.  Soms hebben ze zelfs verrassende talenten.  Maar wie samenleeft met iemand met autisme, merkt al gauw dat autisme fundamenteel ingrijpt in het leven van en met die persoon, hoe subtiel dat autisme ook aanwezig is.  Mensen met autisme hebben nood aan extra ondersteuning om deel te kunnen nemen aan het leven.  Daarom zeggen we dat autisme een handicap is.

Een handicap is echter meer dan het probleem van een persoon, het is een sociaal gegeven.  Een handicap wordt pas duidelijk in interactie met de omgeving.  Deze benadering zet zich af tegen het idee dat de persoon met een handicap herleid kan worden tot zijn beperking.  Immers, hoe iemand op een bepaald moment functioneert, hangt niet alleen af van zijn individuele mogelijkheden en beperkingen, maar tevens van de kenmerken, de eisen en de verwachtingen van de omgeving waarin de persoon zich bevindt.

 

Er zijn altijd mensen met autisme geweest.  Toch hoor je de laatste jaren veel meer over autisme dan vroeger.  Onze samenleving verandert sneller dan ooit.  Door de enorme toename aan informatie, het wegvallen van traditionele zekerheden en een verkruimeling van het sociale weefsel, dreigen steeds meer mensen uit de boot te vallen, omdat ze de toename aan prikkels en informatie niet meer kunnen integreren in hun functioneren, in hun wereldbeeld.  Recent neemt het aantal diagnoses autisme bij begaafde personen opvallend toe.  Daarbij heeft het inzicht dat autisme een verstoring is van de informatieverwerking tot beter begrip geleid.  Dat komt onder meer omdat een autistische manier van denken en handelen minder aangepast is aan de eisen van onze huidige samenleving.  Mensen met autisme hadden het vroeger gemakkelijker om te overleven.  Ze waren misschien wat vreemd , maar “ze konden nog mee”; wat nog eens duidelijk maakt dat hun handicap te maken heeft met de maatschappelijke normen over het functioneren in de samenleving.

 

Stilaan verandert het denken over de mensen met een handicap en de manier waarop hun leven vorm kan krijgen.  Van ‘levenslang te behandelen patiënten of te begeleiden cliënten in aparte leer, woon en werkomstandigheden voor mensen met een zelfde handicap”, evolueren we, nu naar “het rechtmatig ondersteunen van burgers met een beperking in een,  op maat van elke individu, aangepaste leer, woon en werkomgeving in de samenleving”.

Deze omwenteling beperkt het risico dat mensen met hun handicap langer het slachtoffer worden van discriminatie en sociale uitsluiting; ze krijgen dezelfde kansen als alle andere burgers.  Daar vaart iedereen wel bij,want zo gaat hun potentieel aan talenten niet verloren voor de samenleving.

 

 

 

Een handicap met vele gezichten:

 

Autisme is het gevolg van een verstoorde hersenwerking.  Daarom gaan deze kinderen op een ongewone manier om met mensen en dingen.

De oorzaak van autisme is (nog) niet bekend.  Wel weet men dat autisme wordt aangetroffen bij alle niveaus van intelligentie en in lichte en sterke mate kan voorkomen.

Er zijn ongeveer 30.000 personen met autisme in Vlaanderen, of 1 geboorte op 165; tot 1 op 2 is normaal tot (zeer) hoog begaafd.  Toch hoor je minder over autisme.  Misschien komt dat omdat de stoornis zo moeilijk te herkennen is; want autisme is nergens mee te vergelijken.  Het is een ontwikkelingsstoornis.  Het kind wordt geboren met een handicap die niet onmiddellijk zichtbaar is, maar pas langzamerhand duidelijk wordt.

 

Mensen met autisme zien er op het eerste gezicht vaak zo normaal uit.  Toch merk je al gauw dat ze anders zijn, als je met ze bezig bent, speelt of praat.  Van echt samen iets doen is nauwelijks sprake.  Liefst houden ze zich aan vaste gewoonten, wat nogal bizar kan overkomen.  Veranderingen in hun leefwereld tasten hun vertrouwen aan en een gevoel van onveiligheid kan ze snel in paniek doen slaan.

 

Door hun stoornis hebben mensen met autisme problemen met waarnemen, herkennen, met taal en verbeelding.  Vandaar hun moeilijkheden om onze wereld te begrijpen en om zich aangepast te gedragen.  Als de omgeving hen te chaotisch overkomt, kunnen ze de neiging hebben zich terug te trekken.  Soms ook doen ze verwoede pogingen om het overzicht te behouden, om overeind te blijven.  Ze doen dan wel mee, maar ze hebben blijvend moeite om zich aan de sociale spelregels aan te passen.

 

Autisme is niet te genezen.  Wel is door intensieve begeleiding en het aanbieden van ondersteunende communicatiemiddelen de ontwikkeling te bevorderen.

Men merkt dat door een goed gericht stimuleringsprogramma mensen met autisme zich kunnen blijven ontwikkelen, tot ver in de volwassenheid.

Daarbij is de individuele aandacht geen luxe, maar een noodzaak.

Om de wereld leefbaar te maken voor de mensen met autisme en voor hun directe omgeving is blijvende ondersteuning nodig.

 

 

 

 

 

 

Ik zou wel willen

 

Op mijn stoel blijven zitten,

En niet overal op vitten.

-         ik zou wel willen –

eens ergens lekker spontaan,

onverwachts naar toegaan.

-         Ik zou het wel willen –

netjes eens iets afmaken,

en nooit meer iets kwijt raken.

-         ik zou het wel willen –

nooit meer impulsief,

en voor iedereen altijd lief.

-         ik zou het wel willen –

nooit meer een paniekaanval,

een keertje winnen met de voetbal.

-         ik zou het wel willen –

een keer mijn kamer “uitmesten”,

en NOOIT meer last van pesten.

-         ik zou het wel willen –

op school bij de les blijven,

en netjes tussen de lijntjes schrijven.

-         ik zou het wel willen –

ja, ik zou het wel willen, maar nee,

het lukt niet altijd want ik heb autisme!

 

 

 

PROJECTVOORSTELLING

 

1.    Wie zijn wij

2.    Een “droom” waarmaken

3.    Uitgangspunt

4.    De knuffelweide

5.    De knuffelhoeve

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. Wie zijn wij:

 

Wij zijn Hein Blancke en Desmet Isabel,  de ouders van Guyllian (8), Febe (6) en Arieke (3).

Onze zoon Guyllian werd geboren met een autismespectrumstoornis.  De eigenlijke diagnose is pas gesteld geweest op de leeftijd van 3 jaar en 4 maanden.  Guyllian heeft een sterk uitgesproken vorm van autisme met een rand-normale begaafdheid.  Door zijn rand-normaal begaafd zijn kampt Guyllian met serieus wat problemen op het schoolse vlak.

Momenteel loopt Guyllian school in een bijzonder onderwijs met een omkadering voor kinderen met autisme.  Op zijn palmares staan ondertussen 5 scholen.

Naast de schoolse problemen zijn er ook de problemen van de lange wachtlijsten van 2à 3 jaar om aangepast onderwijs te vinden, thuisbegeleiding, opvangproblemen, enz…

Niet alleen “wij” kampen met die problemen, maar honderden gezinnen hebben de stress omtrent die situaties.

 

Dit moment verblijft Guyllian op een kleine werkhoeve waar ze op woensdagnamiddag terecht kunnen om de dieren te helpen verzorgen.  Ook Guyllian verkiest dat boven een partijtje zwemmen.

Dat bracht ons op het idee “onze droom” om te buigen naar een “realistisch project”.

 

Een project waar mensen met autisme zichzelf kunnen zijn en wij hen ook als normaal beschouwen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2. Een “droom” waarmaken:

 

Een tweetal jaar terug begonnen we te denken aan hoe wij onze zoon een leuke vrijetijdsbesteding konden bieden, waar hij zich nuttig zou bij voelen en hoe de toekomst er zou uitzien.

 

Hoe meer je jezelf gaat verdiepen in de wetenschap omtrent autisme, hoe groter de drang van onzentwege werd een project op starten voor kinderen met autisme.  Tot voor kort bleef alles nog in een droom tot…

 

Peter Thyssen, gekend acteur van studio 100 – series - enz, in het leven van Guyllian kwam.

 

Peter heeft Guyllian voor het eerst ontmoet bij de musical “doornroosje” maar de hechte vriendschapsband ontstond achter scène bij de musical “de 3 biggetjes”.   Ze vielen in elkaars armen en lieten elkaar niet meer los. 

 

Onlangs werd Peter Thyssen 40 jaar en dat werd gevierd aan de hand van de P-historie, een show over het leven van Peter zelf  en een stukje over de speciale band met Guyllian.  De opbrengst van die avond werd integraal geschonken aan ons gezin, verhoogd met een bedrag van Esso Belgium, waarop de totale gift 2500 euro was. 

 

Met het geld willen we niet alleen Guyllian gelukkig zien maar geven we de andere kinderen ook de kans om zich te ontspannen in ons project.

Wanneer het project van start gaat willen we een vzw oprichten waar Peter Thyssen het peterschap op zich zal nemen.

 

Vanwaar onze droom?!

 

Al te vaak worden mensen met autisme geconfronteerd met onbegrip, stress, kortom problemen in onze maatschappij.  Mensen met autisme dienen structuur, rust, voorspelbaarheid te hebben maar niet iedereen is in de mogelijkheid dat allemaal te bieden.  Zij kunnen zich onmogelijk aanpassen aan onze maatschappij, wij moeten ons aanpassen.  Wanneer zij uit de maat stappen worden zij onderheven aan medicatie en eventueel opnames in de psychiatrie, wat niet altijd noodzakelijk is.

 

Kleine kinderen worden groot.  De eerste zware periode voor mensen met autisme is het “onderwijs op maat” te vinden.  Sommige onder hen kunnen het normale onderwijs aan maar de meerderheid van die kinderen hebben bijzonder onderwijs nodig.

Door de enorme wachtlijsten voor scholen komen de kinderen vaak in niet aangepaste opvang terecht waardoor de agressie en onhandelbaarheid toeneemt, met alle gevolgen van dien voor de relaties binnenshuis.

 

Na het school lopen is het de werkvloer ontdekken.  Eveneens een moeilijk punt voor iemand met autisme.  Indien ze niet in de mogelijkheid zijn te functioneren op de arbeidsmarkt, dienen zij een kans te krijgen een nuttige vrijetijdsbesteding te beoefenen.

 

 

3. uitgangspunt:

 

Mensen met autisme hebben er recht op dat hun specifieke handicap wordt begrepen en aanvaard.  Zij mogen zijn zoals ze zijn.  Door een aangepaste begeleiding kan voorkomen worden dat hun autisme nadelige gevolgen voor henzelf krijgt en dat de handicap het draagvermogen van hun omgeving te boven gaat. Het streven naar een zo gelukkig mogelijk leven voor een persoon met autisme en hun naaste omgeving dient het uitgangspunt te zijn voor elke vorm van dienstverlening die wij willen bieden aan mensen met autisme.

 

4. Knuffelweide:

 

De knuffelweide is de eerste stap in ons project.   Op de weide zullen verschillende dieren ondergebracht worden:  een hangbuikvarken, pony’s, een paard, geiten, schapen, eenden,kippen, woestijnratjes, konijntjes.

 

Het hangbuikvarkentje, konijntjes, woestijnratjes en het pluimvee zullen hun eigen privéstekjes hebben in de weide.  Daarentegen zullen de geiten, schapen en  pony’s vrij lopen in de weide.

 

De kinderen kunnen op hun eigen tempo de dieren leren kennen, deelnemen aan de verzorging van de dieren en er wat meer over te weten komen.  De uitleg zal zowel in geschreven taal als in pictogrammen aangebracht worden. Ieder kind, ongeacht hun begaafdheid moet een kans krijgen.

Door de ervaring van verschillende mensen weten wij dat mensen met autisme enorm tot rust komen bij dieren.

 

De kinderen komen op een weide waar het rustig is, samen met de ouders

en /of eventueel een begeleider.   Ze kunnen eerst op hun gemak de dieren leren kennen en daarna een taak je tot een goed einde brengen bij één van de dieren, bv.: pony’s kammen, stallen en hokken uitkuisen, maaltijden klaarmaken voor de dieren,enz…

 

Door de personen de kans te geven een taakje te vervullen, voelen ze zich nuttig bij de dieren en krijgen ze een positief zelfbeeld van zichzelf.

 

De genegenheid bij de dieren is echt wat niet altijd zo is bij de mensen.

Met de dieren kunnen zij op hun manier communiceren, wat voor hen een zekere rust is.

 

De bedoeling is dat zowel klasjes met kinderen met autisme als de ouder met zijn kind kan langskomen,weliswaar altijd op afspraak, zodanig dat wij ook de nodige voorbereidingen kunnen treffen. 

 

Voor het bezoek aan de knuffelweide vragen wij 5 euro per persoon.  Wij moeten inkomgelden vragen daar wij een niet gesubsidieerd project lanceren en wij moeten overleven met de giften en de inkomstgelden.  De dieren hebben ook voeding, dierenarts, enz nodig.

 

 

Aanvragen voor bezoeken: Desmet Isabel 0477/13.04.52 of isabel.desmet@skynet.be

 

 

5.knuffelhoeve:

 

De knuffelhoeve is nog niet in realisatie.  Momenteel zijn wij nog sterk op zoek naar een betaalbare geschikte locatie.

 

De knuffelhoeve gaat qua werking hetzelfde zijn uitgezonderd dat daar nog wat meer nevenactiviteiten zullen bijkomen: het bekijken van audiovisueel materiaal over de dieren, kookactiviteiten bv. Pannenkoeken – confituur, tuinbouwtaakjes,enz..

Ook streven we naar de mogelijkheid om boerderijklassen te organiseren en gezinnen de kans te geven op vakantie te komen naar de boerderij, want wij weten als gezin dat het niet evident is op vakantie te gaan met een kind met

Autisme.  Vaak word je enorm bekeken en hoor je de commentaren weergalmen in je oren.  Ook willen we bij noodzaak “kort opvang” voorzien.

 

Maar momenteel is dat nog een droom waar we met man en macht zullen aan werken om dat te kunnen bereiken. 

 

Mocht u op één of andere manier een steentje kunnen bijdragen zullen wij dit met open armen ontvangen.  Financiële steun kan gestort worden op het KBC-rekeningnummer  738-0131551-41. Helaas kunnen wij geen fiscale attesten afleveren.

 

 

Met vriendelijke groeten,

 

Hein Blancke en Isabel Desmet

Ingrid Lippens


 
 
 
Mailings

 

Om de privacy van de mensen te respecteren hebben we de namen ingekort tot initialen.

 

 

 

Hallo Isabel,

 

ik was door een oude Libelle aan het bladeren en kwam jullie artikel, met e-mail adres tegen.

Ikzelf heb een zoontje van 7, hij is autistisch en heeft een normale begaafdheid.

Is het mogelijk om ons wat meer info te verschaffen over jullie initiatief?

 

Alvast bedankt,

vriendelijke groeten,

G.

mama van S.

 

 

Ik vind dit echt een heel goed project.

Wij hebben ook een paard met een dikke knie die geen grote afstanden mag doen daardoor in de koets en onder het zadel.

Hij is heel braaf hoor, maar ja hij moet weg.

Het was misschien iets voor jullie knuffelweide?

 

Ik vind het echt tof dat je mij wil helpen aan informatie. Ik vind het wel jammer dat ik je adres niet heb, misschien kan ik toch nog eens langs komen als mijn vriend tijd heeft en mag rijden?

 

Ik wil je allesinds al bedanken voor het luisteren en ik wil ook wel eens je zoontje leren kennen hoor?

 

Groetjes S.

 



Isabel,

onze T. heeft een lichtere vorm van autisme.

Hij zou graag eens komen om wat te helpen voor de dieren zorgen.

kun je hier wat meer over vertellen.

dank u

 



Beste,

 

Ik las dat u een zorgboerderij uitbaat waar u werkt met personen met autisme.

 

Zelf was ik betrokken bij een project rond ervaringsleren met ponies voor kinderen met ADHD en ASS.

 

In bijlage wat meer info over mijzelf.

 

Ons project werd stopgezet omdat we niet de verhoopte resultaten haalden, maar we hopen in de toekomst bij te sturen en opnieuw te starten.

 

Misschien hebt u interesse om eens af te spreken om ervaringen uit te wisselen?

Ik zou dit alvast erg fijn vinden.

 

Vriendelijke groeten,

 

K.E.

 

 

goeiedag,

 

ik heb je artikel gelezen in de Libelle en wil je hierbij dan ook PROFICIAT zeggen met je initiatief om een hoeve op te richten voor kinderen met autisme. Zelf ben ik opvoedster en heb mijn stage gelopen bij kinderen met autisme in het anker in Brugge. Het heeft me heel wat moeite gekost om wat inzicht te krijgen in hun belevingswereld, maar eens een ingangetje gevonden, heeft het me blijven boeien. Op mijn eerste werkplaats was er ook iemand met autisme, waar ik het heel goed mee kon vinden. Na mijn terugkomst van 9 maanden vrijwilligerswerk in Kenya, wou ik opnieuw bij mensen met autisme gaan werken en heb een periode van 9 interessante maanden in De Hoeve in Antwerpen gehad. Nu werk ik in een bezigheidstehuis voor mensen met een verstandelijke handicap en psychische problemen,waarbij ik een vrouw individueel begeleid die ook autisme heeft. En iedere dag is er weer 1 met nieuwe situaties en een uitdaging om er het beste van te maken.

Vanuit mijn interesse met het werken met mensen met autisme (en ergens ook wel het dromen van een boerderijtje op te starten...) zou ik graag eens jullie project komen bezoeken, indien dat kan?

 

'k wens jullie verder het allerbeste toe met heel wat deugddoende momenten!

 

groetjes, c.

 

 

Beste Isabel,

In Libelle van 30 december 2004 las ik een stukje over jullie hoeve voor autistische kinderen.
Zou je wat meer info over jullie project kunnen opsturen?

mvg,

E.F.

 

Goede dag ik ben M.,onlangs heeft mijn moeder U gebeld in verband met het artikel in de libelle?. Ze vertelde me dat U gevraagd hed om contact op te nemen om en paar vragen te stellen.

Ik heb een autistisch zoontje van bijna  zes jaar, hij heeft een laag iQ en kan moeilijk volgen op zijn huidige school waardoor we voor het volgende jaar

in problemen komen. De tweede zoon van vier jaar heeft het ook maar kan het door zijn hoog IQ goed verbergen. Zodat hij nog geen definitieve diagnose heeft. Graag sta ik ter uwer beschikking voor nog verdere vragen. Ik hoop dat U ook informatie kan geven voor ons. Hopend op een antwoord tot binnenkort.

 

Groetjes M.

 

 

 

Geachte Mevrouw,

 

Ik ben Chokri Mahassine, Vlaams Parlementslid van de Sp.a

Ik ben gecontacteerd door Dhr. en Mevr. De Roo-Vangilsbergen ivm de problematiek autisme in het onderwijs. Ze hebben mij gevraagd om met jou contact op te nemen aangaande deze zaak.
Kunt u mij informeren waarover u mij nodig heeft ?

U kan mij contacteren op mijn mailadres: chokri@pukkelpop.be

 

 

Met vriendelijke groeten

Chokri

Hallo allemaal,

 

Hartelijk dank voor het reageren op mijn mail ivm. mijn paard Rallys en voor de foto's van zijn toekomstige vriendjes. Ik laat u weten dat het zeker geen probleem is om hem nog enkele maanden op zijn huidige plaats te laten. U heeft alle tijd om naar een hoeve uit te kijken. Ik heb echter geen foto's om door te mailen (enkel een album en een videocassette). 

 

Zoals afgesproken wacht ik op een seintje van jullie.

 

Hartelijk dank en veel succes op de zoektocht voor een hoeve,

 

 

I., g, M en Rallys

 

 

Hallo

Ik ben M. en heb geboeid het artikel in Libelle gelezen.
Ik heb een zoon van 13 jaar met een autismespectrumstoornis maar een
normale begaafdheid en daarom doet het mij deugd dat ik zie dat er
nieuwe kansen worden gecreëerd voor kinderen met autisme.
Daarom ook had ik graag wat meer informatie over dit project.
Welke kinderen kunnen daar terecht? Is dit als hobby of verblijven ze
daar een hele dag? Waar ergens is die hoeve?
Indien jullie nog vrijwilligers of hulp nodig hebben wil ik mij
aanbieden (als het
niet te ver uit de buurt is)
Veel plezier op de hoeve daar en de groetjes !

M.

 

 

 

hoi,

ik las verrast het artikel in libelle, en was heel enthousiast over al jullie ideeën! heb zelf heel lang getwijfeld of ik later iets met dieren wou gaan doen (dierenarts, want ben gek van dieren en dat gaf me ook altijd zo een ontspannen, liefdevol gevoel om met dieren in contact te komen) of iets in de zorgsector! zit nu in mijn zesde jaar geneeskunde en ga volgend jaar waarschijnlijk pre-specialisatie kinderpsychiatrie doen om daarna vijf jaren kinderpsychiatrie te studeren, waaronder dus ook autistische kinderen. dus toen ikjullie verhaal las, viel precies voor mij veel op zijn plaats: ik zou als psych met kinderen kunnen werken door ze in contact te brengen met dieren! vond het altijd al interessant om er meer dan een gewone praktijkruimte in te betrekken, ben ooit op eigen initiatief een paar dagen gaan meevolgen met een kinderpsych in het zzeepreventorium in den haen, waar kinderen in omgeving van mooie natuur (zee, strand, gezonde buitenlucht, veel ontspanning en beweging) kunnen herstellen en hun problemen overwinnen!

mail nu eigenlijk om eens te vragen waar jullie hoeve voor de kinderen gelegen is, is het in limburg?? mag je ze ook bezoeken?? vind het idee prachtig !! proficiat

dankjewel

h.

 

 

Ik las met interesse het artikel i.v.m. jullie zoontje in de Libelle. Ik vind het opstarten van een hoeve en die knuffelweide een fantastisch initiatief.

Mijn nichtje is ondertussen 17 jaar en autistisch. Ze gaat nog steeds naar het Bijzonder Onderwijs en is extern. Ze kan daar tot haar 21 jaar naar toe gaan. Maar waar ze nadien terecht kan, is een groot raadsel.

Ik veronderstel dat jullie initiatief enkel geldt voor kinderen. Maar misschien weten jullie een opvangmogelijkheid voor jong volwassenen, waar ze ook een nuttige dagbesteding hebben. Misschien niet onbelangrijk: mijn nichtje is van Merelbeke (bij Gent). Dus liefst ergens in Oost-Vlaanderen.

 

Groetjes

 

D.

 

 

 


21:30 Gepost door Repelsteeltje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |